Composities

La Luna componeert gezamelijk en heeft sinds 2006 4 cd’s op haar naam staan, met grotendeels eigen composities. Op de laatste, genaamd Harmoniepark, heeft La Luna 10 Europese dichters benaderd om een gedicht uit hun oeuvre op muziek te laten zetten in de oorspronkelijke taal. Dit resulteerde in 10 pareltjes in het Nederlands, Iers, Roemeens, Frans, Italiaans, Spaans, Portugees, Vlaams, Duits en Russisch. Klik hier voor de site van La Luna.

In 2012 schreef ik de muziek bij de kindervoorstelling Reis Om De Wereld In 50 Minuten, geproduceerd door en gespeeld in het Eye Filminstituut in Amsterdam; Regie: Frank RoumenIn 2009 schreef ik Alle composities voor Het Meisje en de Engel door en in het Filmmuseum, Amsterdam; een kindervoorstelling met live-film uit het archief van het Filmmuseum en live-pianobegeleiding.

Toneelgroep Annette Speelt (met Michel Sluysmans, Thijs Römer en Kristen Denkers) maakte in 2006 de theatervoorstelling Revuelutie, geïnspireerd op de revue, waar ik met Wessel Coppes de muziek voor schreef.

In 2005 schrijf ik de muziek van Langzaam los, het titelnummer van het nieuwe album van Beatrice van der Poel: ‘Langzaam los’

Voor de voorstelling Choro e canto (2004) door Monica Triga, schreef ik een drietal stukken.
Monica Triga maakt fado vermengd met Kaapverdische Morna, Latin, Brazil en Afro.

In 2003 componeerde ik een twintigtal pianosuites waar elders op de site meer over te lezen valt.

In 1998 zette ik 8 gedichten van Bennie Spekken en Jan Holtman op muziek die met het Spektet op cd gezet wordt.

In 1991 schreef ik met Lex Mens de muziek bij een poppentheatervoorstelling, Pingpoes, door Ella Snoep, in 1995 gevolgd door Drakodril.

Verder schrijft ik composities voor vrijwel alle bands en ensembles waarin ik speel en speelde. Zoals daar zijn:

Liedje van Niks – Steef Hupkes, Bor Favor – Trio, Draf – KMER, Hompe – Jara Can Grasso, Posso venire cosi – Ambassadeurs, Rigoris – Ambassadeurs, Los Hermanos – Ambassadeurs, Duifman – Ibo Bakker, Dimenticato – solo, Blauw over jou – Beatrice van der Poel, Wie het laatst lacht – Beatrice van der Poel